Og eina ferðina enn eru það víkingarnir...

Þeir eru svoooo ófrumlegir í fjölmiðlunum hérna að það hálfa væri alveg passlegt. Reyndar er The Independent skömminni skárri í sinni grein í gær en ég hefði nú ekki trúað því uppá BBC væri enn fast í víkingatímanum. Og það þýðir ekkert að reyna að sannfæra þessa blessuðu Englendinga um að fyrstu Íslendingarnir hafi alls ekki verið víkingar heldur skattpíndir bændur frá Noregi - þeir trúa því ekki. Og heldur ekki því að allar fallegu konurnar frá Englandi hafi verið þreyttar á durgskap þar í landi og skellt sér í siglingu með glæsilegum norskum bændum, siglingu sem endaði á Íslandi :-)
En ég verð reyndar að viðurkenna að ég hef hvoruga greinina lesið til enda. En er óskaplega stolt af að vinna hjá 'boutique investment bank' sem útvegar fólki lán til að kaupa snekkjur, flugvélar og hús :-)

Ég hélt að svona lagað gerðist ekki....

á brautarstöðinni minni. Frekar óhugnalegt verð ég að segja. Mér hefur aldrei verið vel við að standa framarlega á brautarpallinum einmitt út af einhverju svona og ekki bætir þetta úr skák. Þetta hafa sko örugglega verið einhverjir utan-hverfismenn, það er sko alveg á hreinu. Fólk í mínu hverfi hagar sér ekki svona.

Að brosa eða ekki brosa... það er spurningin

Það getur haft afleiðingar að ganga brosandi um lestarstöðvar Lundúnarborgar. Hvort þær verða alvarlegar eða langvinnar verður að koma í ljós. En ég sem sagt lenti á sjéns á brautarstöðinni minni þegar ég var að koma heim úr vinnunni í kvöld, drulluþreytt eftir leiðinda dag í vinnunni en var að hlusta á frábært lag... 'I wish I was a punk rocker' með Sandi Thom af plötu sem heitir því skemmtilega nafni 'Smile... it confuses people'. Og það greinilega sló greinilega eitthvert manngrey alveg út af lagin að mæta mér svona brosandi. Var komin hálfa leið heim þegar var pikkað í mig... hann sem sagt snéri við og elti mig! Stóðst ekki mitt töfrandi bros! Virtist ágætis grey þannig að ég leyfði honum að bjóða mér uppá rauðvínsglas, spjallaði við hann þá stund sem tók mig að sötra úr glasinu en lét þar við sitja. Honum tókst samt að kría út úr mér númerið mitt - sjáum hvað gerist! Þetta var í það minnsta ósköp gott fyrir egóið ;)

Kostir og gallar við að búa í London og ekki á Íslandi

Kostur:
Í dag er skafrenningur og bylur í Reykjavík
Í London er sól og 10 stiga hiti

Galli:
Ég sat ein heima í gærkvöldi og horfði á X-Factor og I'm a celebrity, Get me out of here og Parkinson... allt á ITV
Á meðan var saumaklúbburinn að halda uppá afmælið hennar Hlínsu og pottormarnir að borða fiskisúpu a la mamma mín - ef ég hefði vitað að þau ættu eftir að borða þessa súpu án mín hefði ég aldrei gefið Drífu uppskriftina þarna um árið :(
Maður missir sem sagt af öllum bestu parýjunum þegar maður býr svona í útlöndum. Á móti kemur að sennilega hefði ég ekki ferðast eins mikið og ég hef gert undanfarið, ef ég byggi á Íslandi.

Síðan ég póstaði síðast, eða öllu heldur ætlaði að pósta síðast eru liðnir næstum tveir mánuðir. Á þessum tveimur mánuðum er ég búin að fara til Berlínar að hitta saumaklúbbinn, til New York í vinnuferð en náði nú samt heilum laugardegi í búðum (hér eftir mun ég fara reglulega til New York í verslunarferðir, tímamunur og 7 tíma flug skiptir engu máli) og svo uppúr miðjum október var vinnuferð til Sitges sem er rétt fyrir utan Barcelona. Þar var 26 stiga hiti og sól og því hálf fúlt að þurfa að húka inni að hlusta á einhverja fyrirlestra. Reyndar var Al Gore skrambi góður - náði svínhörðum fjármálagaurum á sitt band í umhverfismálum og það verður að teljast afrek. Svo er bara að sjá hversu langt það nær!

Hér í London gengur lífið svo bara sinn vanagang, vinna-borða-sofa... hmmm... kannski ekki alveg svo mikil rútína en ég held ég segi ykkur ekkert frá franska kokknum sem var svo vitlaust að mig langaði stundum að öskra á hann. Eða þunglynda tangókennaranum sem talaði um gróðurhúsaáhrifin þegar ég minntist á að það væri nú notalegt að hafa sumarveður í lok september. Sá franski var þó ágætur í láréttri stöðu en tangókennarinn hafði víst alla sína láréttu kunnáttu úr bláum myndum og fékk því ekki háa einkunn enda held ég fáar venjulegar konur sem fíla svoleiðis slam bam thank you mam.... förum ekki nánar út í það.

Annars er allt að verða vitlaust í fjölmiðlum hér út af þessu blessaða brúðakaupi Tomma og Kötu. Er ég sú eina sem hélt að hugsanlega væri þessi blessaða vísindakirkja eitthvað nýtt og nútímalegt? Ekki að ég hafi kynnt mér það, enda ekki mjög trúuð manneskja. En núna kemst maður sem sagt að því að þessi kirkja er amk jafn ef ekki meira forneskjuleg en kaþólska kirkjan. Í athöfninni er brúðguminn minntur á að " 'a girl' needs 'clothes and food and tender happiness and frills, a pan, a comb, perhaps a cat" og brúðurin fær "young men are free and may forget their promises". WHAT!!! Eruði ekki að grínast í mér?? Þetta sem sagt felur í sér að hana þarf að fæða og klæða því það er nokkuð öruggt að hún getur það ekki sjálf! Hún á að elda matinn, halda sér til og... hmmm.... skil ekki alveg þetta með köttinn. Sennilega til að hafa einhvern til að skæla í feldinn á þegar hann er búin að gleyma öllum fögrum loforðum og er einhvers staðar á kvennafari... sem trúin leyfir honum því hann er svo mikill aumingi að hann man ekkert stundinni lengur!! Ég hef bara aldrei vitað aðra eins dellu! Og nú eru komin nógu mörg upphrópunarmerki í bili, ætla út að labba í góða veðrinu...